siebie... Gdym tedy stał nad brzegiem jeziora, było mi strasznie
Stefan Żeromski powiedział kupiec i przejechał ręką po czole, jakby się namyślał, K. chciał mu pomóc, więc rzekł: - Pan chciał mieć natychmiastowe wyniki i poszedł dlatego do pokątnych adwokatów. - Całkiem
skinęła głową i minęła drzwi otwarte przez lokaja. Przed tymi drzwiami pod daszkiem podjazdowym stała sławna kareta, lśniąca z wierzchu i bielejąca wewnątrz od atłasu, zwana w okolicy "karetą
Cytat
obraźliwa dla jego godności osobistej, remontik dobiegał do końca. Pociąg gwizdał, sapał, ruszał z miejsca, turkotał raz prędzej, drugi raz wolniej, posuwał się po szynach aż do następnego
ostrogi w boki biegunów. - Michcik! - krzyczy jeszcze starzec. - Bógżc ci zapłać... Broń mi chłopca!... Usłyszeli za sobą dziadowskie; łkanie, ujrzeli wyciągnięte z ganku ręce. Wypadli z podwórza
Cytat
niej swojego własnego ducha. Mijały długie godziny i rozległe czasy, w których przeciągu zapatrywali się w swe oczy aż do śmierci. Tylko uśmiech, kiedy niekiedy przepływający przez oczy, przez usta,
jakem przyszedł, to już się ściskali cała kompania koligacji. Panie! co on tam gadał ten obieżyświat... Pasja mię rwała, żeby złapać harap, do garści, zedrzeć mu ze łba to czapczysko i zagnać draba