- Siadajcie, panowie - mówi zrzucając z krzesełek na ziemię
Stefan Żeromski słońca przedrze się przez chmury zimowe i zajrzy do tych padołów. Gdy huczy wicher i mróz ściska, dzieci te wtrącone są do kryjówek, gdzie starzy szwargoczą o interesach, zyskach i szybkich
przemyśliwać, jak piękny jest i jak niewysłowiony świat, jak wielkim a błogosławionym cudem jest życie, jak dziwnymi sposoby godzina cierpień przeistacza się w stokrotne bogactwo radości, płynące z
Cytat
osłania jego nagość i rany. Już coraz rzadziej niedźwiedź ociera się kudłatym ciałem o pień starego buka; coraz rzadziej przychodzi śnić w cieniu jego gałęzi wielkorogi jeleń - i wilk-kobylarz nie
niego magnackim urokiem ten szpaler. Kiedy młody samotnik pierwszy raz wszedł tam, z cicha stawiając nieśmiałe kroki, otaczał go lęk rozkoszny w swej natarczywości, prawie bolesna żądza poznania
Cytat
że jego zdolność pojmowania jest przyćmiona przez naiwność i pychę. Komentatorowie powiadają na to: Prawdziwe sformułowanie jakiejś rzeczy i niezrozumienie tej samej rzeczy w zupełności się nie
żart, jestem jeszcze pokorny i wierny sługa boży. - Wiem o tym. Ale ja nie jestem z parafii. Ani z tej, ani z żadnej. - Toteż chodzisz po ziemi, między cichymi i poczciwymi dziećmi bożymi jak