hipotezy.
Stefan Żeromski Siostrom, równie jak słowo, znak i dotknięcie. Rafał był wtedy w sobie samym. Na nieznanym, tamtym świecie. Krwawymi oczyma patrzył się w duszę swoją leżąc na dymiącym śniegu wśród pól. Widział
wynieść! - zawołał K., miał uczucie, jakby do wszystkiego, aby mu obrzydzić, przymieszano pannę Montag. Gdy przechodził przez przedpokój, spojrzał na zamknięte drzwi pokoju panny Bürstner. Ale nie
Cytat
tego grzbiet! Bo i pieczeniasty, i długi, zważ waćpan. A za to u tej... noga. Co? Stopka podługowata, widzisz waćpan? Ona mi się jeszcze ani razu nie podbiła... - Ale! - wtrącił Kacper - gdzie się
Nieraz się tak zostawi śpiżarkę na dwie minuty, a potem tego brak, tamtego nie ma. Kto wziął, kto ruszał - utnij głowę, wbij zęby w ścianę - nie wiadomo. - A więc to panna Wandzia przyniosła wodę z
Cytat
przez odźwiernego. Jeśli siada na stołeczku przed bramą i siedzi tam przez całe życie, to dzieje się to dobrowolnie, opowieść nie mówi o żadnym przymusie. Odźwierny natomiast jest przez swój urząd
jest dzień syzygiów na nowiu, doba wód zzieleniałych. Dwakroć dziennie zalew wychodzi z upustów swych i nosi wody spienione tłukąc się i kołacąc po brzegach ziemi suchej. Taka sama nastanie pora