niej pan Cedzyna. - Mamy do pana interes. Chcemy od niego kupić
Stefan Żeromski szumiące drzewa. Z niego idzie w gruby śniat, w tęgie konary i w owe gibkie gałęzie, w lotne, poświstne za każdym wietrzykiem rózgi i witki - sok żywota... Widział go, gdy się w głuchej tajemnicy
wuj. - Co? - spytał K. i popatrzył na wuja. - To źle, uważam - powtórzył wuj. Stali na schodach, które prowadziły na ulicę. Ponieważ portier zdawał się przysłuchiwać, K. pociągnął wuja
Cytat
futrzane obramowania sobolowe rękawów, zakrywając sobie oczy. Stanęła i czekała. Zbliżył się i stanął przed nią. - Czy znowu będziesz może bił mię batem po twarzy? - zapytała cicho. - Nie! - jęknął.
dowiadywał, że nie on jeden osmarowuje grzeszną Polskę przed areopagiem "Europy". Opowiadał Cezaremu, iż zna poetę, który posiada stałą pensję miesięczną - osiem dolarów - z redakcji pewnego pisma
Cytat
natychmiastowego zadosyćuczynienia od tej chudej aktorki, która do reszty zgłupiała ujrzawszy boleść wyrytą na twym obliczu. - Wielki Boże! widzę mego fagasa. Ogromne uczucia miotają jego piersią,
poprowadziła przez ciżbę osób. Wanda Okszyńska była najpewniejsza, że ta przepotężna w jej mniemaniu dama widziała swoim jaśnie wielmożnym sposobem na wskroś jej myśli, uczucia, haniebne zamysły i