małego chłopca, który w pięknym dworze siedzi obok matki, pięknej,
Stefan Żeromski panna Wandzia nie posiadała jeszcze na swą niepodzielną własność tabliczki mnożenia, zwłaszcza na wyrywki - to jednak zaznała już skutków uderzenia strzał Kupidyna. Skoro tylko ujrzała Cezarego
jednak wuj zaprowadził go już do adwokata, przemówiły względy familijne; jego pozycja nie była już całkiem niezależna od przebiegu procesu, on sam z niewytłumaczoną satysfakcją uczynił wobec
Cytat
według najlepszego społecznie ideału, załatwiano się szybciej i skuteczniej pomagano śmierci. Cezary plątał się teraz wśród mieszkańców wiosek, przypatrywał się ich robocie i odpoczynkowi, wglądał w
głównej krwawej arterii. Za murem leżały na kupie klawikordy, kanapy, szafy, wozy, stosy wyrzuconych mebli i kupy worów z piaskiem. Na nich to czyhali ludzie pokrwawieni, przeważnie ranni, i bez
Cytat
bliższą rodzinę? - Tych oto tutaj, krewnych mego ojca. - Ale najbliższa rodzina? - Najbliższa zginęła od bolszewików. - Jak to? Wszyscy? - Matka umarła w Warszawie z wyczerpania sił, w ciężkiej
zamglone i długimi iglicami odbijały w wodzie. Około godziny dziesiątej dały się słyszeć głosy nadciągającego pułku Sierawskiego. Pułk ten stanął obozem, ale pod bronią. Wykomenderowane były straże