Stefan Żeromski żelazne ozdoby balkonu jakoby powrozy niedoli, które ją opasywały, i wiła się na miejscu jak nadeptana żmija. Ale oto ramiona jej zadrżały od niewiadomych dotknięć zapachu klombów. Wzburzona wiesz, czego najbardziej żałuję? Oto tego, żem przez czas tak długi śmiał się tak mało, żem tak długotrwale był sensatem! - Dobrze mówi nasze chudopacholskie przysłowie: "Wolno panu, jako panu". -