zupełnie jak gdyby wyraźnymi słowami, sylaba za sylabą, mówił:
Stefan Żeromski broń... Tchu brak! W oczach płaty... Płaty krwawe i czarne. Dymy... Krzyże, migotliwe koła, szkarłat i błękit... Ognie koliste buzują się wszędzie, bijąc fontannami czerwonych iskier. Mocny Boże!
ściśniętych ustach lodowaty połysk czynu. Przeszedłszy tedy tam i z powrotem po izbie, wziął kapelusz i pożegnał przyjaciela uściskiem dłoni. Gdy wyszedł na ulicę, deszcz zmieszany ze śniegiem
Cytat
jednak pokazać panu, jak traktuje się innych oskarżonych, może wystarczy to panu, by wyciągnąć z tego naukę. Zawołam teraz mianowicie Blocka, proszę odemknąć drzwi i usiąść tu obok nocnego
swoje rewolucyjne pieśni, wyhodowane w poświstach wichrów na zrewoltowanych pancernikach, kiedy to oficerom, którzy ich ongi łomotali po tychże kwadratowych i kulistych kufach, przywiązywano
Cytat
spojrzenie oczu, uśmiech i ruchy, wszystko oznaczało siłę, równowagę, spokój. - Powiedz no mi - cedził nie spiesząc się - gdzie ty mieszkasz? W jakimś tanim zajeździe, co? Przyznaj się... Ja nikomu
koło swego łóżka tackę z przyborem do kawy i z bułkami. Kawa była wystygła, ale Rafał pochłonął ją żarłocznie. Obawa trzymała go na miejscu, więc przed samym sobą udawał, że jest senny, znużony,